خرید بک لینک

درباره سایت

آخرین مطالب

امکانات وب

ابدیّت ارزش ها

آن گاه که انسان از همه چیز ببرّد و آسمان از پیش رویش نومیدانه درگذرد تنها در فراغت بی قید و شرط و در خُلیایی آزادی بخش تر از خدا به گورستانِ آرامش پا خواهد نهاد و سرودنی بی مصداق تر از هر تصدیقی او را

برچسب: نویسنده: نیکی کریمی‌پور تاريخ: چهارشنبه 3 بهمن 1397 ساعت: 20:48

غزل ترکی " عقیل"

قَمَه نی وورما باشیندان! اولار عقلین زاییل! دوشمانین باشینا دور وور قَمَه نی! ای عاقیل! یئکه باش ـ قارنی یوغون، دعوی ِ شاهلیق ائله دی! شئیخ و شئیطان ایله ائششک اونا اولدو قاییل! آدی مین دیلده گزیر! ح

برچسب: نویسنده: نیکی کریمی‌پور تاريخ: چهارشنبه 3 بهمن 1397 ساعت: 20:48

چند رباعی

ای کاش نبودمی به دنیایِ دغل تا فسق نه کردمی نه تقوا و جدل این بار بگو به صاحبِ هر دو جهان : چون خلق کُنَد نگوید اینان همه کَل! تا خَلق شدی، زمین دهان باز کُنَد در خوردنِ آدمی بسا آز کُنَد زان پس بد

برچسب: نویسنده: نیکی کریمی‌پور تاريخ: چهارشنبه 3 بهمن 1397 ساعت: 20:48

شقایق

عاشقانه تر از شقایق باید زیست عارفانه تر از مرگ باید بود و زیباتر از رؤیاهایِ خشخاش باید شعر سرود باید میانِ ماهتاب و خورشید پُلی زد وزانجا تا حضورِ مرگِ واپسین دیدار به لِقایِ جُزامیانِ عشق پیوست ...

برچسب: نویسنده: نیکی کریمی‌پور تاريخ: چهارشنبه 3 بهمن 1397 ساعت: 20:48

غزل فارسی "دو جرعه آب"

ـ ـ U ـ/ U ـ UU / ـ ـ U ـ/ U ـ جانم به لب رسیده در این جا ؛ دو جُرعه آب؟ آتش زدی به خیمه ی عشقم به آب و تاب! خشکید نینوا و نئی دَم نزد به دشت! صد حیف! جز ندایی از آن «آب! آب! آب!» آن سوتر او خودش شده

برچسب: نویسنده: نیکی کریمی‌پور تاريخ: چهارشنبه 3 بهمن 1397 ساعت: 20:48

مثنوی ترکی " قومارباز دونیا "

بیلمیره م هرده ن نه ده ن جان اود توتور؟! هئی قومارباز دونیامیز خالقا اوُتور! شاید آللاه دا کوسوب بیزده ن! اولار؟ قیبله لر هاممی دؤنوب سیزده ن! اولار؟ دونیانین قارنی دولو اربابلاری بی مروّت، بی ادب آدا

برچسب: نویسنده: نیکی کریمی‌پور تاريخ: چهارشنبه 3 بهمن 1397 ساعت: 20:48

نئچه تورکو بایاتی

4 ــ 3 مقصود از عدد فوق عبارت از تعداد هجاهای یک بایاتی در طول یک مصراع آن است؛ طوری که بعد از 4 بخش یا هجا، یک مکث کوتاه اتفاق می افتد که بدان گویند بایاتی یِ هفت هجایی یِ چهار ـ سه. گون اورتادا دا

برچسب: نویسنده: نیکی کریمی‌پور تاريخ: چهارشنبه 3 بهمن 1397 ساعت: 20:48

غزل فارسی " عین نافه "

دیروز در کنار من او تویِ کافه بود کم حرف بود و آوخ! عجب خوش قیافه بود! لب تر نمود و یک غزل از خود به جمع خواند قلبم تپید و گو که به سینه، اضافه بود در ذوق و شور آمدم از آن غزل که خواند احوال من اگرچه

برچسب: نویسنده: نیکی کریمی‌پور تاريخ: چهارشنبه 3 بهمن 1397 ساعت: 20:48

صفحه بندی

آرشیو مطالب

پيوندهای روزانه

لینک دوستان

خبرنامه